close
تبلیغات در اینترنت
خرید دامنه
اهمیت و جایگاه زبان کُردی در طول تاریخ
هر ملتی در جهان ابتدا بر اساس زبانش شناخته شده است ملت بدون زبان، بدون هویت نیز می باشد. هه‌ژار موكریانی می گوید: اجتماعی كه فاقد زبان و فرهنگ است زیر گام های ملل دیگر له خواهد شد. هر ملتی كه خواستار زبان و ادبیات خویش باشد ملتی زنده محسوب می شود ملت زنده نیز در صورت فقدان آزادی و گرفتاری در بند و اسارت، از خطر نابودی رسته است. برای ملتی چون ما پاسداری از زبان كُردی خویش، جمع آوری لغات و اصطلاحات كُردی، فولكولر كُردی و آموزش زبان كُردی تنها وسیله زنده نگه داشتن ملت كُرد است نباید فراموش كرد كه یك…
آخرین ارسال های انجمن

اهمیت و جایگاه زبان کُردی در طول تاریخ

هر ملتی در جهان ابتدا بر اساس زبانش شناخته شده است ملت بدون زبان، بدون هویت نیز می باشد. هه‌ژار موكریانی می گوید: اجتماعی كه فاقد زبان و فرهنگ است زیر گام های ملل دیگر له خواهد شد. هر ملتی كه خواستار زبان و ادبیات خویش باشد ملتی زنده محسوب می شود ملت زنده نیز در صورت فقدان آزادی و گرفتاری در بند و اسارت، از خطر نابودی رسته است. برای ملتی چون ما پاسداری از زبان كُردی خویش، جمع آوری لغات و اصطلاحات كُردی، فولكولر كُردی و آموزش زبان كُردی تنها وسیله زنده نگه داشتن ملت كُرد است نباید فراموش كرد كه یك ملت زنده تنها با زبان ملی خویش زنده خواهد ماند. بقای هر ملت و قومی به دو عامل اساسی وابسته است و این عوامل هستند كه در طی روزگار موجب پایداری آن ملت در طول قرون و اعصار شده و یكی از این عوامل كه بسیار مطرح می باشد، زبان آن ملت و دیگری نقشی است كه در تاریخ بر عهده داشته و در لوای آن نقش چه افتخاراتی را كسب نموده كه جدا از احساسات ملی و تعارفات، باید گفت ملت كُرد این دو ویژگی منحصر به فرد را از ابتدای تاریخ موجودیت خود حفظ كرده و از همان زمانهای كهن زبانی را كه با آن تكلم می كردند، با تغییراتی جزئی همچنان تا به امروز حفظ كرده اند.

 

نظریه میجرسون در مورد زبان كُردی این شخص كه به اندازه یك كُرد، كُردی می دانست و از یك دانشمند كُرد، اطلاعات بیشتری از زبان كُردی داشت، می نویسد، «زبانی كه كُرد با آن تكلم میكند، چنانكه بعضی از سیاحان كُردستان مدعی اند، شكل عجیب و ناخوشایند و بی قاعده ای از لهجه ایرانی نیست بر عكس زبان كُردی، گویش ممتاز و صاف آریایی از بین رفته است كه از آن زمان كه تاریخ حقیقی ایران، تبدیل به بیان تصورات و نظریات این و آن شد، تا به امروز در كوهستانهای صعب العبور و سر به فلك كشیده كُردستان، به خوبی پاسداری گردید، در میان زبانهای خاورمیانه تنها این زبان است كه به جز قبول بعضی از تعبیرات دینی، خود را از اختلاط با زبان عربی حفظ كرده است و كلمات قدیم آریایی نشان میدهند كه این كلمات، با اینكه از گویش ایرانیان خارج شده اند، هنوز اكراد با آنها صحبت میكنند. سر سیدنی اسمیت در تاریخ آسور میگوید: زبان کُردی اصالت قدیمی و بزرگی دارد و می توان به حقیقت گفت که زبانی مستقل و قدیمی دارای ریشه ای کهن تر از زبانی است که لوحه داریوش با آن نوشته شده است که دارای الفبا و قوائد خاص خود می باشد.

 

الفبای زبان کُردی دارای 29 حرف صامت و 8 حرف مصوت میباشد که در ترکیب کلمات یکدیگر را همراهی میکنند و اساسا حروف ثامت بدون حروف مصوت قابل ادا نمیباشند، لذا زنجیر وار در تشکیل کلمات از وجود هم بهره می جویند. کُرد به معنی مرد جنگی دلیر، شمشیرزنان دلاوره. گزنفون در كتاب خود (بازگشت ده هزار یونانی) از کاردوخی ها نام برده است و آنان را به دلیری و چستی و چالاکی می‌ستاید و در اوستا سه واژه کورته، کرتی و کرتو آمده وجود دارد که به معنی کیلان است و مفهوم آن به معنای شمشیر و نیزه است و در اصل به معنای وطنی است که در دامن خود شمشیرها پرورده است و در اوستا بارها از آنها یاد شده است. زبان پهلوی زبان کُردیست و کُردها پهلوان بودند به همین دلیل زبانشان را پهلوی نامیدند و تاریخ تاریک ایران با برق شمشیر کُردها روشن شده است. امپراطوری های کُردی ماد، اشکانیان، ساسانیان، طاهریان، صفاریان، سامانیان، آل زیار، آل بویه، مروانیان، ایوبیان، حسنویه شدادیان، بنی عیاران، فضلویه، اردلانی، افشار. ابوریحان بیرونی می نویسد که طاهریان و صفاریان و سامانیان از نوادگان “بهرام چوبین” هستند. بهرام چوبین کُرد بود. در “تاریخ عالم آرای عباسی” می خوانیم که ایرانیان قدیم لفظ “دیلم” را بر “کُردان طبرستان” اطلاق می کردند.

 

دیلمیان دو حکومت تشکیل دادند: آل زیار و آل بویه. کلنل دوهوسه مینویسد: کُردها دارای جمجمه براکی هستند و عضلات نیرومند و موی مشکی و گونه های برجسته آنان انسان را به یاد سکه های ساسانی (پادشاهان ساسانی) می اندازد.(کتاب نظری به کُردستان به کوشش خالد خاکی ص 21). روایت‌هایی هست که اردلانی‌ها را به کُردهای شبانکاره و حسنویه می‌رساند. اما مشهورترین روایتی که از پشتوانه‌ی علمی نیز برخوردار است اردلانی‌ها را به مروانی‌های دیاربکر منتسب می‌کند. مروانی‌های دیاربکر سلسله‌ای بودند که در دوران آل بویه در منطقه‌ی دیاربکر حضور داشته‌اند که بسیار هم مقتدر بودند.مروانی‌ها اصل‌شان به مروان حار البختی می‌رسد. مروان حارالبختی اصل و نسب‌اش به کُردهای ساسانی برمی‌گردد. و این روایت را امیر شرف خان بدلیسی تأیید کرده است و وی اولین کسی است که این بحث را در خصوص اردلان‌ها بیان می‌کند. شیرین اردلان در کتاب (خاندان کُرد اردلان) بنیانگذار این خاندان بابا اردلان را منسوب به مروانیان و از تبار شاهنشاه قباد ساسانی پسر شاهنشاه پیروز ساسانی می داند پس کُردهای اردلانی از نوادگان اردشیر بابکان هستند.

درباره : زانست , فه‌رهه‌نگ و ئه‌ده‌ب ,
بازدید : 202
امتیاز : نتیجه : 0 امتیاز توسط 0 نفر مجموع امتیاز : 0

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی


قالب وبلاگ